Την Κυριακή 31/10 μην χάσετε μαζί με τον ΠΟΛΙΤΗ το βιβλίο «Συμπόσιον»

Share

Ήσυχο αεράκι αποσπερνό σηκώθηκε απ’ τη θάλασσα και δρόσισε τη φρυμένη γης. Ένας γλάρος πέταξε μια στιγμή, ζύγιασε τα φτερά και στάθηκε ανάερα κ’ έπειτα, μονομιάς, χύμηξε στη θάλασσα, σπάθισε με τη δεξιά φτερούγα το πρόσωπο του νερού κι αναπεταρίζοντας δυο και τρεις βολές κάθισε, με τα πόδια σμιχτά, στο κύμα.

Κι άξαφνα δυο δελφίνια, μακριά, τινάχτηκαν κ’ έλαμψε στο σούρουπο το γυαλιστερό, θροφανό κορμί τους κ’ ευτύς χάθηκαν σε μακροβούτι και ξανάφαναν πέρα, αρμενίζοντας το ένα δίπλα στο άλλο, με σηκωμένη την ορά. […]

Υπόθεση

Μια ομάδα παλιών φίλων συγκεντρώνεται σ’ ένα σπιτάκι δίπλα στη θάλασσα· είναι ο Άρπαγος (=Καζαντζάκης), ο Πέτρος (=Σικελιανός), ο Κοσμάς (= Ίων Δραγούμης) και ο Μύρος (= ο Μύρων Γουναλάκης ή, κατά την Έλλη Αλεξίου, ο Μικέλε Γουναλάκης, παλιός φίλος του Καζαντζάκη στην Ελβετία). Μετά το δείπνο, ζητούν από τον Άρπαγο να τους μιλήσει για τον Θεό του. Εκείνος, πλέκει το εγκώμιο του Κοσμά, επικρίνει ή-πια την ποίηση του Πέτρου και ύστερα περιγράφει την προσωπική του δοκιμασία και την πορεία της πνευματικής του εξέλιξης. Καταλήγοντας, τους αποκαλύπτει πως βρή-κε τη λύτρωση στη διονυσιακή κατάφαση της ζωής.

Πληροφορίες για τη συγγραφή

Από επιστολή του στον φίλο του Εμμ. Παπαστεφάνου, μαθαίνουμε ότι ο Καζαντζάκης έγραφε το Συμπόσιον το 1922 στο Βερολίνο. Κατά τον Πρεβελάκη, πιθανόν να ασχολήθηκε με το ίδιο έργο το 1924, στο Ηράκλειο· δεν αποκλείεται τότε να το έγραψε για δεύτερη φορά, αφού το κείμενο που εκδόθηκε διαφέρει από τον σκελετό που ο Καζαντζάκης περιγράφει στον Παπαστεφάνου.


Share